Tuja Szmaragdowa, pielegnacja

Tuja szmaragdowa, inaczej żywotnik zachodni, jest bardzo popularną odmianą, często stosowaną do zakładania szpalerów i żywopłotów. Jest to krzew mrozoodporny, jego igły nie brunatnieją na zimę. Można cieszyć się pięknym, nasyconym, zielonym kolorem igieł przez większą część roku.
Tuja szmaragdowa osiąga wysokość 8-10 metrów i szerokość 2-2,5 metra. Posiada wąskostożkowaty kształt, dlatego osiągnięcie ładnego, szczelnego żywopłotu może być trudne, ale nie niemożliwe.
Przy zakupie tui szmaragdowej należy zwrócić uwagę na kilka ważnych szczegółów. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wygląd krzewu, a nie na sam wzrost. Powinien on wyglądać zdrowo i “grubo”. Sztuki chude i wysokie w młodości nie zagęszczą się od dołu, a wręcz będą gołe i brzydkie w przyszłości. Gdy kupujemy tuje kopane z gruntu, można zwrócić uwagę, aby miały dużą bryłę korzeniową.
Zakładając żywopłot z tui szmaragdowej należy zwrócić uwagę na odległości zarówno między krzewami, jak i odległość od ogrodzenia. Jeśli chcemy osiągnąć gęsty, szczelny żywopłot, zalecana odległość między krzewami wynosi 50 cm (choć mogą być też większe odległości). Natomiast od płotu powinna to być odległość 40-60 cm. Przy tym należy uwzględnić obecność psa, jego wielkość i gończy charakter. Małe sadzonki nie tolerują psiego moczu oraz mogą być przez dużego, biegającego przy płocie psa poprostu zadeptane. Najlepiej w takim przypadku odgrodzić krzewy od psa, przynajmniej w początkowym okresie, gdy sadzonki są małe, a także zachować taką odległość, aby w późniejszym okresie pies miał miejsce do biegania przy ogrodzeniu i nie niszczył krzewów.
Pas ziemi, na którym sadzimy tuje szmaragdowe, powinien być wcześniej odpowiednio przygotowany. Pas ten pielimy i wysypujemy korą. Można też zabezpieczyć grunt przed wzrostem chwastów przez zastosowanie np. agrotkaniny. Krzewy nie mogą rosnąć na trawniku, powinny być od niego oddzielone. Obecność trawy i ewentualnych chwastów powoduje konkurencję o składniki odżywcze oraz trudność w obsychaniu dolnej części krzewów, co może prowadzić do chorób grzybiczych.
Poszukując miejsce dla tui szmaragdowej decydujemy się na miejsce nasłonecznione, ewentualnie lekko zacienione.
Miejsce na sadzonkę również wymaga specjalnego przygotowania. Wykopujemy dół o średnicy 50 cm i głębokości co najmniej 30 cm. Należy go wypełnić mieszaniną ziemi rodzimej, torfu, gliny, kompostu i starego obornika oraz dobrze nawodnić. Następnie wsadzamy krzew i ściółkujemy ziemię wokoło.

Tuja Pielęgnacja

Tuje są bardzo wymagające jeśli chodzi o nawadnianie. Zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Podlewając, należy lać wodę pod krzew, a unikać zraszania igieł, ponieważ mokre mogą ulec poparzeniu w promieniach słońca. Najlepszą porą na podlewanie jest wcześnie rano lub wieczorem.
Należy również pamiętać, że tuja szmaragdowa ma dosyć płytki system korzeniowy, dlatego warto pamiętać o podsypywaniu krzewów drobną korą lub ściółką. Ściółka staję się magazynem wilgoci i składników odżywczych, a przy rozkładzie dodatkowo zakwasza glebę, co tuje szmaragdowe bardzo lubią. Chroni także system korzeniowy przy spadku temperatury i utrzymuje luźną strukturę gleby.
Kolejną ważną sprawą jest nawożenie. Najlepiej stosować specjalne nawozy do iglaków, które nie tylko dostarczają odpowiednich składników, ale także zawierają w składzie substancje zakwaszające, np. siarczan amonu. Trzeba uważać jednak, aby nie przenawozić krzewów azotem, ponieważ tuja szmaragdowa może stać się bardziej podatna na choroby, a także może zostać zaburzona forma, przez zwieszające się gałązki.
Można również zapobiegawczo podlewać tuje środkami przeciwgrzybiczymi, które blokują rozwój grzyba. Zapobiega to atakom grzybicy objawiającymi się brązowieniem krzewów od środka i od dołu.
Należy uważać na cięcie krzewów. Źle wykonane może zniszczyć estetyczny wygląd krzewu. Nieprawidłowe przycięcie wierzchołka może spowodować rozrastanie się krzewu na boki, natomiast umiejętne cięcie pozwala na zlikwidowanie nierównego wzrostu i wyrównanie tui. Najlepiej rozpocząć przycinanie dopiero, gdy krzewy osiągną odpowiedni wzrost, powyżej 1,5 metra. Wcześniej można nieco przycinać wierzchołki tuj wyrastających ponad inne.
Porą na przycinanie jest wczesna wiosna – przełom marca i kwietnia, zanim ruszy wegetacja. Wtedy przycinamy czubki i zeszłoroczne przyrosty o 50-70%. Należy również przy tym usunąć wszystkie martwe, brązowe gałązki. Krzew wygląda estetyczniej, ale przede wszystkim mogą one przechowywać czynniki chorobotwórcze, które mogą powodować choroby w okresie wegetacyjnym. Drugie cięcie wykonujemy w czerwcu. Ścinamy tuję na 1/3 wysokości młodego przyrostu. Ostatnie cięcie zagęszczające wykonuje się w połowie lipca, na wysokości około 1 cm. Nie przycina się tui szmaragdowej jesienią, ponieważ trzeba dać krzewom czas na zabliźnienie i przygotowanie do przezimowania.
Zimą dobrze związać krzewy sznurkiem, aby śnieg nie zaginał i rozłamywał im gałązek na boki.
Odpowiednio pielęgnowana tuja szmaragdowa będzie wspaniałą ozdobą każdego ogrodu, czy to pojedynczo, czy w szpalerze, czy też jako żywopłot.

Opracowanie własne